فنجان عایق با نی

اول از همه، 1.2 لیتر است. که، اگر شما هم مثل من باشید، تا زمانی که نوشیدنی خود را در آن بریزید و متوجه شوید که -اوه، این اساساً یک بطری شراب به ارزش آب است، زیاد به نظر نمی رسد. یا قهوه سرد یا هر چیزی که به آن علاقه دارید. بزرگ است. مانند،-این را تمام کنید-و-این روز بزرگ را-تمام کنید-.

و یک نی دارد. که ساده به نظر می رسد، اما چیزی است که تا زمانی که آن را نداشته باشید، متوجه نمی شوید که به آن نیاز دارید. لازم نیست مثل پلیکانی که ماهی را می بلعد سر خود را به عقب خم کنید. در حین رانندگی لازم نیست با یک دست کلاهک را باز کنید. فقط درب کوچک را باز کنید، جرعه جرعه بنوشید، ببندید. یک دست. بدون ریختن بدون درام

هر چند اندازه موضوع همین است. این یک فنجان کوچک زیبا نیست. این یک تعهد است. شما این مورد را پر می کنید و ساعت ها آماده هستید. دیگر لازم نیست شش بار در روز بیدار شوید تا یک بطری کوچک را دوباره پر کنید. دیگر خبری از احساس گناه "من بیشتر آب خواهم خورد" نیست، زیرا همان جاست، به تو خیره شده و به تو جرات می دهد تا آن را تمام کنی.

ببین، این شیک ترین چیز نیست. آستین چرمی یا مونوگرام یا هر چیزی که مردم این روزها روی فنجان های فانتزی می گذارند، ندارد. این فقط یک فنجان عایق غول پیکر با نی است. اما اگر از آن دسته افرادی هستید که از پر کردن مجدد متنفرند، از نوشیدنی های گرم متنفرند، از نشت آب متنفرند، و فقط می خواهند که یک فنجان بر همه آنها حکومت کند-این یکی است.