لیوان عایق خلاء

بگذارید یک داستان برای شما تعریف کنم.
سال گذشته من آن کسی بودم که قبل از ظهر سه بار قهوه اش را در مایکروویو پختم. شما نوع آن را می شناسید. یک فنجان درست کن، حواسش به کار پرت شود، برگرد، آن را به هم بزن. تکرار کنید. تا ناهار قهوه طعم حسرت می داد.
سپس همکارم با این فنجان عظیم ظاهر شد. من خندیدم. گفتم: "این مسخره است." "مثل یک سطل است."

او اجازه داد من آن را برای یک روز امتحان کنم. و بله... من آن شب خودم را خریدم.
این یک لیوان عایق خلاء 30 اونس است. اسم فانتزی کار ساده نوشیدنی ها را برای ساعت ها گرم یا سرد نگه می دارد. اما اجازه دهید به شما بگویم که واقعاً در زندگی واقعی چه معنایی دارد.

من این لیوان عایق خلاء را در شرایط واقعی آزمایش کرده ام. ساعت 7 صبح قهوه بریزید. تا ساعت 1 بعد از ظهر آن را فراموش کنید زیرا کار هرج و مرج است. یک جرعه بنوشید. هنوز گرم است. مانند، آن را داغ کنید-. ولرم نیست نه "حدس می زنم خوب است." در واقع داغ. قهوه یخی هم همینطور - تکه های یخ تمام بعد از ظهر باقی می مانند. بیرون در دمای اتاق باقی می ماند، بنابراین هیچ دست سوخته یا حلقه های عرق کرده روی میز من وجود ندارد.

من نگران بودم. سی اونس بزرگ است. اما پایه آن مخروطی است، بنابراین درست به جای لیوان ماشین من می لغزد. حتی ماشین کوچک اروپایی همسرم. به سختی مناسب است، اما مناسب است. دیگر حین رانندگی لیوان بین پاهایم نگیرم. اول ایمنی، مردم

وقتی پر است سنگین است. مانند تمرین سنگین ساعد. آن را در یک جیب سست کوله پشتی قرار ندهید. و اگر یک جرعه جرعه خوار هستید که سه ساعت طول می کشد تا یک قهوه را تمام کند... شما خوب هستید. اما اگر شش ساعت وقت بگذارید؟ آره بالاخره خنک میشه هیچ چیز جادویی نیست

همچنین، اگر رنگ با آن خشن باشد، ممکن است خراشیده شود. مال من چند زخم جنگی دارد. من اسمش را می گذارم شخصیت.